okkibox.net

Scrapbook

A Personal Blog About Music

Portfolio

Hapax

Eén, alleen en uniek!  

HAPAX is genoemd naar een term die verwijst naar een woord of zin dat maar één keer voorkomt in een literair werk en de term wordt ook gebruikt om een ​​woord te beschrijven dat voorkomt in één van de werken van een auteur. Dus binnen een muziekgenre dat goed gecodeerd is door een reeks geconsolideerde conventies zoals ‘Goth’, willen wij dit gevoel van uniciteit en onduidelijkheid of op zijn minst van niet-onmiddellijke toegankelijkheid opnemen in onze muziek. Dit kan misschien ook van invloed zijn op het songwriting proces, maar dan op een meer onbewuste manier”.  (Michele Mozzillo).

“Monade komt van het Griekse woord μονάς (eenheid) en dit woord is weer afgeleid van μόνος, dat één, alleen, uniek betekent. Het begrip wordt vaak gebruikt binnen informatieve filosofische, muzikale en wetenschappelijke contexten”. (Wikipedia)

Wat Monade en de band Hapax betreft, werpt het bovenstaande stukje iets meer licht op de ingeslagen weg dat het tweetal uit Napels momenteel bewandelt. 

Dat Monade het meest melancholieke, het meest sombere en misschien ook wel het meest bombastische album tot nu toe is geworden pakt niet eens zo verkeerd uit. Je kunt vanaf heden de muziek van Hapax misschien zelfs wel ‘doom wave’ noemen, want met name op de tweede helft van deze schijf verlaten Michele Mozzillo en Diego Cardone het  pad van de min of meer lichtvoetige synthwave en lijken de melodietjes wellicht daardoor ook iets minder toegankelijk dan de liedjes op Cave of diens voorganger Stream Of Consciousness. Bovendien proberen de heren van Hapax met hun doorwrochte hersenspinsels de luisteraar onafwendbaar en nietsontziend mee te sleuren, de ijzingwekkende diepten in. Iets dergelijks als ‘la dolce vita’, zullen we hier dus niet tegenkomen. Let wel, sommige Hapax liedjes kunnen zelfs dan nog uitgroeien tot venijnige ‘oorwurmen’, want bij Sacred pt. 2 gaan pardoes de theelichtjes de lucht in. 

Toch valt er naast de nodige hunkering en hartenleed een bijzondere soort vrolijkheid te ontdekken en waar je dan ook echt blij van kunt worden, zoals de prachtige, gepassioneerde stem van Michele en het sprankelende gitaarspel van Diego. 

 

Cave (2016)

Diego Cardone en Michele Mozzillo 

Stream of Consciousness (2014)

Share Post :

More Posts