okkibox.net

Scrapbook

A Personal Blog About Music

Portfolio

De beste albums van 2018

Antimatter – Black Market Enlightenment

Antimatter maakt geen liefelijke platen over luchtige onderwerpen. Maar gelukkig voor de liefhebber van donkere, melancholieke ‘progressieve rock’ is de muziek van een verbluffende schoonheid. Bovendien heeft frontman en zanger/gitarist Mick Moss de unieke gave om met zijn prachtige, warme stem je tot in het diepst van je ziel te raken en dat is zeker niet iedereen gegeven.

Carptree – Subimago

De muziek van Carptree is de verhalende en meeslepende barok met Carl Westholm (Candlemass, Krux, Jupiter Society) achter de piano, synthesizer en de elektronische ‘zingende zaag’ oftewel de ‘theremin’. Samen met een kermende, fluisterende, mijmerende en kwinkelerende Nicklas Flinck en het No Future Orchestra tovert Westholm sierlijke en melodieuze symfonische rock met een vlijmscherp randje en duizelingwekkende tempowisselingen uit zijn hoge hoed.

The Pineapple Thief – Dissolution

Het allermooiste van alweer het dertiende studioalbum van The Pineapple Thief  ligt verscholen in de prachtige textuur en de gelaagdheid. Ieder instrument krijgt de nodige aandacht en ruimte, hetgeen het geluid van Bruce Soort en de zijnen aangenaam warm en transparant uit de speakers doet komen. Het zijn negen erg mooie liedjes geworden, waarvan er acht redelijk compact zijn gebleven. Het ruim 11 minuten durende White Mist is desalniettemin het fraaiste nummer van dit album en zelfs een van de beste songs uit het totale oeuvre van deze zeer productieve progressieve rock band.

Exit North – Book of Romance and Dust

Het huidige samenwerkingsverband tussen Steve Jansen (ex-Japan) en Thomas Feiner is sinds Tender Extinction duidelijk hechter geworden. De knappe arrangementen, de ingetogen sfeer en de schitterende melodieën zijn niet helemaal te vergelijken met het solowerk van Steve Jansen dat doorgaans abstractere songstructuren bevat. Maar ook niet met The Opiates Revised van Thomas Feiner & Anywhen uit 2008, dat weliswaar een fraai maar toch meer een ‘gewoon’ liedjes album is.

Actors – It Will Come to You

Na een serie ijzersterke en zeer dansbare singles plus EP is hier dan eindelijk het langverwachte debuut van de stijlvolle postpunk/synthpop formatie Actors uit Canada. Zes van de tien tracks zijn reeds eerder uitgebracht als single/b-kant/download. Blijven er dus nog vier nieuwe liedjes over. Maar de pret zal er niet minder om zijn.
De muziek van Actors is heel dansbaar. Het zijn pakkende liedjes en de band heeft een herkenbaar eigen geluid.

Riverside – Wasteland

Al met al is en blijft het razend knap als je op een dergelijke wijze terug kunt komen met zo’n mooi album als Wasteland. Natuurlijk… ik mis nog altijd het fraaie en zeer gevoelige gitaargeluid van de in 2016 plotsling overleden Piotr Grudziński. Dit trieste feit had dan ook zomaar de ondergang van Riverside kunnen betekenen. Ik ben daarom heel blij en dankbaar dat Mariusz Duda, toetsenist Michał en drummer Piotr Kozieradzki, weliswaar voorlopig als trio, besloten hebben om samen muziek te blijven maken als een van de meest smaakvolle progressieve rockbands van dit moment.

Christian Kjellvander – Wild Hxmans

De sfeer op dit nieuwe album heeft wel iets weg van Exit North en dat spreekt mij erg aan. Op dit album is nog wel enigszins te horen dat Christian jarenlang met zijn familie in de Verenigde Staten heeft gewoond. Nu hij weer terug is in zijn geboorteland Zweden, groeit de Texas country stijl langzaam maar zeker naar fijne en sfeervolle indie rock.

VOLA – Applause of a Distant Crowd

Ik moet bekennen dat ik de laatste tijd niet echt meer heb zitten spitten tussen de nieuwe releases in het wonderlijke wereldje der zware gitaren en meestal nog zwaardere ‘zang’. Dit is daarom pas m’n vierde metal album van dit jaar dat ik echt fijn vind om naar te luisteren. De popwavemetal van Voyager vond ik ook al zo lekker klinken – en nog steeds – en Vola heeft daar veel van weg. Ook dit album bevat goede liedjes, vette gitaren, stevig drumwerk én daar valt of staat een album met name in dit genre mee: een hele fijne zanger.

Jonathan Bree – Sleepwalking

Het geluid van Jonathan Bree is melodieus, humoristisch, eigenzinnig en de muziek zit ook nog eens knap in elkaar. Neem nu bijvoorbeeld het nummer Boombox Serenade. Ik zie Jonathan al staan met z’n enorme boombox luidspreker onder aan mijn balkonnetje en dan laat plots je wifi- of bluetooth signaal het afweten. Of dat swingende Your’re So Cool, de ultieme nazomerplaat voor een romantisch walsje met of zonder een Jonathan tussen de opkomende herfstasters.
In welke stemming je ook verkeert of waar je ook bent, Sleepwalking is een erg leuk album voor een onbekommerd momentje.

King Buffalo – Longing to Be the Mountain

Longing to Be the Mountain blijkt een zeer verslavend plaatje te zijn met heerlijk slome vocalen en fantastische gitaar- en basspel. Je waant je gewoon weer even in de zomer van ’68! Dit piepjonge bandje heeft met dit album, na de EP Repeater en het fantastische debuut Orion. de derde prachtplaat op een rij uitgebracht. De band omschrijft haar muziek als stevige psychedelische rock of spacerock.

Tags: , ,

Share Post :

More Posts