okkibox.net

Scrapbook

A Personal Blog About Music

Portfolio

The Pineapple Thief

Behalve dat Gavin Harrison (Porcupine Tree, King Crimson) zojuist enkele gaten in mijn bescheiden luidsprekers heeft geslagen en ik als keukenprinses op de potten en pannen in de verste verte niet kan tippen aan deze achtarmige geweldenaar, valt er natuurlijk nog veel meer te genieten op deze laatste langspeler van progrock formatie The Pineapple Thief.

Bruce Soord zingt beter dan ooit tevoren: de oh´s en ah’s van het vorige, overigens uitstekende album Your Wilderness, zijn zo goed als verdwenen en dat vind ik fijn en ook al luister ik doorgaans nauwelijks naar songteksten: van schooljongensromantiek kun je hier toch echt niet meer spreken.

Het allermooiste van Dissolution ligt echter verscholen in de prachtige textuur en de gelaagdheid. De instrumenten krijgen de nodige aandacht en ruimte, hetgeen de muziek van Bruce en de zijnen aangenaam warm en transparant uit de speakers doet komen. Het zijn negen erg mooie liedjes geworden, waarvan er acht redelijk compact zijn gebleven. En dat vind ik ook wel fijn. Het ruim 11 minuten durende White Mist is desalniettemin een van de fraaiste nummers dat ik tot op heden heb gehoord.

In de altijd herkenbare eigen stijl met weliswaar – ach ja, hoe kan het ook anders – een vleugje of twee Porcupine Tree – is Dissolution wat mij betreft een van de beste albums van The Pineapple Thief geworden.

En nu hup… naar de winkel voor een nieuw setje speakers!

Share Post :

More Posts