okkibox.net

Scrapbook

A Personal Blog About Music

Portfolio

Steven Wilson

The Raven That Refused to Sing (And Other Stories)

Na de fabuleuze trip door groen Porcupineland – ik ben nog lang niet overal geweest, maar ik kom er vast nog wel een keertje in de buurt – én de ontdekking van de geweldige opvolger Hand.Cannot.Erase. wil ik heel even dit ‘verschrikte maangezicht zojuist gestolen door de raaf’ erbij pakken.

Dit album hóórt natuurlijk gewoon thuis in mijn collectie melodische rock vanwege de geweldige songs. Alleen als de mooie melodieën te vaak of te lang door tempowisselingen in stukken worden gehakt, ontstaat er voor mij een wat minder fraai sfeerbeeld. Op zo’n moment gaan bepaalde gedeelten van deze muziek dan te veel neigen naar het gefröbel uit de jaren ’70.

Gelukkig bevatten deze nummers ook met grote regelmaat schitterende passages, zoals de mooie gitaarsolo in Drive Home. Anders was dit ‘geschrokken maangezicht’ natuurlijk niet in op mijn kokosmat terechtgekomen! De raaf is wel goed, maar niet gek!

Alles bij elkaar genomen is het bovenstaande kritiekpuntje heel misschien wel de reden waarom ik zo verliefd ben geworden op het feeërieke The Raven That Refused to Sing. Dit liedje is wat mij betreft de ultieme topper van dit album.

Misschien zelfs wel van àlle nummers die ik tot nu toe van Steven Wilson gehoord heb.

Als de raaf dan eindelijk zonder z’n maangezicht is vertrokken, krast hij nog eenmaal in de verte: “Unbelievably beautiful, hey?”

Share Post :

More Posts

Leave a Reply