okkibox.net

Scrapbook

A Personal Blog About Music

Portfolio

Versleten

Soms…zou je willen dat je de beschikking had over een tijdmachine. Want dan zou je onmiddelijk terug gaan. Terug naar dat podium, waar Adrian Borland, Graham Bailey, Michael Dudley en Colvin Mayers eens de sterren van de hemel speelden.

Op datzelfde podium heb ik U2, Talk Talk, Killing Joke en vele andere geweldige groepen gezien én vaak ook gefotografeerd. Maar er was op dat moment geen enkele band, die in levende lijve zó oprecht en met zovéél overgave kon spelen als The Sound.

Vooral Adrian Borland, de zanger en gitarist van deze nog altijd ondergewaardeerde Engelse band, kon je diep treffen met zijn geëmotioneerde stem. Vervolgens wist hij als geen ander, ook nog eens die paar extra venijnige noten uit de snaren van zijn instrument persen en dan vergat ik prompt te fotograferen. Dit laatste was nog nooit iemand gelukt en da’s knap, hoor! Hij speelde trouwens zelden de studioalbums exact na en dáár kwam je voor!

Aan het einde van zo’n concert was ie dan ook helemaal op, versleten en kleddernat. En wij dus ook!

Bovendien zal ik nooit die hartstochtelijke “mij kun je nog meer vertellen” blik in z’n ogen vergeten. Want wat dit linkshandige, mollige en ietwat driftige manneke op dat hoge podium bezielde, is voor mij al lang geen vraag meer.

Adrian, Graham. Mike en Colvin hadden eigenlijk nu die supersterren moeten zijn en “From The Lions Mouth” het beste album van de tachtiger jaren. Hadden is echter hebben te laat, want (helaas) die tijd komt nooit meer terug.

Maar…wat een geluk! Al was het dan een klein stukje, tóch heb ik zojuist heel even met mijn bescheiden ‘tijdmachine” naar een van de mooiste momenten uit dit aardse leven mogen reizen. Blij dat ik fotografeer!

Maria Jo

Share Post :

More Posts